Welcome Guest [Log In] [Register]
Welkom op Zweinstein Aftermath!

Momenteel ben je niet ingelogd en kun je niet alle functies van het forum gebruiken. Wanneer je dit wel wilt doen, raden wij je aan om lid te worden van de RPG. Ben je al een lid? Log dan in om gebruik te maken van alle functies.

Veel plezier!

Username:   Password:
Locked Topic
  • Pages:
  • 1
  • 2
Dreuzelkunde Les 1; 3e, 4e, en 5e jaars les 1
Topic Started: Nov 16 2010, 02:23 PM (1,556 Views)
Delilah Parker
Member Avatar


Er zou een tijd komen dat Delilah niet steeds vergat om op tijd wakker te worden, maar die tijd was niet vandaag. Zeker niet. Maar ze had nog zo'n mooie droom, en die moest ze gewoon even afmaken, ook al zat Calais, die schele Siamees van haar, op haar buik te klauwen aan de deken; een teken voor Delilah om op te staan. "Nog vijf minuutjes.." murmelde ze nog, maar die vijf minuutjes werden er tien, vijftien, twintig...

"Oh, snot! Niet weer!" Ze trapte de deken, en Calais, van zich af, verontschuldigde zich bij haar kat - die haar verontwaardigd aankeek - en schoot in haar kleren. Geen tijd om ook maar iets met die krullen te doen nu, dus dan maar een plofkop. Half rennend, half struikelend rende ze achter de groep aan - die ze nog maar net in kon halen - mijmerde een "Sorry.." naar de Professor en greep vervolgens haar Dreuzel kit.

Een seconde staarde ze naar de objecten, draaide er eens een om, en vond vervolgens iets wat ze wel herkende; een pen. En een schrift. Schrijven dus. Nou ja, geen probleem, toch? Turend naar de vrouw in de auto - ze had bij Adora afgekeken over hoe ze de verre-dinges moest gebruiken - kon ze niet anders dan zachtjes lachen. Wat een grappig gezicht! Net een vis op het droge die naar adem hapt. Misschien was de vrouw ook nog aan het zingen? Delilah kon het niet zo goed zien, de verre-dinges was nog al wazig, maar hoe kon ze.. Oh, hé! Er zaten wieltjes aan. Misschien als ze daar aan draaide... Kijk, kijk, nu was alles helder! En als ze ze nu eens de andere kant op draaide? Oeps, nog waziger dan eerst. Oh, hier kon ze de hele dag wel zoet mee zijn, het spelen met dat ver-kijk-ding. Terug naar de dame in de auto, die zich bezig hield met een lipstick en haar lippen smakte naar de spiegel.

Maar er moest een opdracht gedaan worden, en dus liet ze de verrekijker zakken en begon met schrijven en het lezen in het dreuzelkunde boek, ogen afwisselend tussen kladblok en boek, pen snel bewegend over het papier.

Ochtend Rituelen van de Dreuzels.
Dreuzels zijn gehaaste mensen, die er vreemde rituelen op na houden. Ze maken zich op in de auto, alsof ze er 's ochtends na het opstaan geen tijd voor hebben, of maken.


Mja, en daar was zij ook schuldig aan, gezien haar totale au-naturel look nu, maar daar ging het nu niet om, toch? Ze tuurde weer door de verrekijker, maar liet hem snel vallen nadat er een auto met piepende banden tot stilstand was gekomen, de bestuurder was uitgestapt en begon te bekvechten met de fietser die hij bijna omver reed.

Het lijkt er op dat ze 's ochtends erg korte lontjes hebben, maar misschien als ze vijf minuten eerder van huis waren gegaan, was de haast helemaal niet nodig geweest. Ze kennen ook een zeer kleurrijke vocabulaire als het om scheldwoorden gaat, en om afkomst, lijkt het wel. Het lijken wel Zwadjes. Ze ruziën over wie er voorrang had, en ik durf te wedden dat ze het hele voorval nog voor de middag zijn vergeten en elkaar in de pub een biertje aanbieden.

Delilah las het verslag nog eens over, maar kraste een deel nog maar eens door, voor de zekerheid, en ging weer verder met pennen. Tenminste, ze probeerde het, maar de bekvechters waren toch best wel interessant, en door hun luidkeelse tirades over en weer, trokken ze ook de aandacht van andere Dreuzels die hun nieuwsgierigheid niet konden bedwingen.

"Uh, Professor? Zouden we niet.. Nou ja, moeten we ze niet stoppen?" vroeg Delilah zachtjes, met een bezorgde blik in haar ogen. "Wat als ze straks met elkaar op de vuist gaan?" Okay, ze mochten zich niet bemoeien met de Dreuzels en hun vreemde gedrag, maar ze konden toch niet niks doen en vrolijk hun verslag verder afschrijven? Maar toch schreef ze verder, langzaam en steeds weer terugkijkend naar de twee vechtersbazen.

Misschien wordt het toch geen biertje in de pub, maar een ritje naar het ziekenhuis. Een gewone dag in het leven van een Dreuzel?

MADD
+3[/color
Edited by Alaric Creed, Feb 24 2011, 10:54 PM.
Offline Profile Goto Top
 
Aily Moon
Member Avatar


Dreuzels beschrijven, oké dat was niet heel moeilijk. Wat Aily direct opviel was dat ze er zo verschrikkelijk normaal uit zagen. Eentje wist ze zelfs bijna zeker van dat hij een toverstaf bij had. Aily haalde de dop van de vulpen en zette hem op de achterkant, zoals Luciano haar had laten zien. De eerste dreuzel die ze in het vizier kreeg was een behoorlijk dikke man die op een bankje zat met op zijn schoot een doosje dat iets wat op een soort van broodje met vlees leek. Daarnaast stond een open doosje met gele stokjes erin, het waren dreuzels, je kon nooit weten wat het was. Een grote beker stond ernaast en de man nam een hap uit zijn broodje. Goed, Aily moest maar eens gaan beschrijven.

Dreuzeleetgewoonte

Op een bankje zit een man van zeer groot formaat met een kalend hoofd iets te nuttigen. Het eten is verpakt in doosjes van wat lijkt op papier. In een van de doosjes zitten frietjes, in de andere een soort van broodje met gehakt of iets dergelijks. Er staat ook een grote beker met een rietje erin naast hem. Iedere keer als de man een hap neemt zie je het blubber van de buik
Aily stopte met schrijven. Dit was te ranzig om over te schrijven. Het T-shirt van de man was namelijk net uit zijn broek getrokken en Aily kon de helft van zijn kont zien, iets wat ze liever niet deed. Ze scheurde het blaadje af en keek blij op toen ze zag dat de volgende helemaal leeg was. Dit was handig.

Aily zette de verziedingiets weer voor haar ogen en keek verder. Op het balkon van een huis stonden twee kleine jongetjes, van niet veel ouder dan zes jaar, met houten zwaarden in hun handen, ze hielden een gevecht. Vanuit een kamer werden ze bekeken door een meisje, van misschien vier jaar, met een pop onder haar arm en haar duim in haar mond. Achter het kleine meisje stond een grotere versie, een meisje van rond de acht dat een paar madeliefjes in haar handen en haren had. Aily wist waar ze over ging schrijven.

Een middag van kinderlijk spel

Op een balkon in de zon staan twee kleine jongetjes van beide rond de zes jaar, dat is vanaf afstand te zien. Ook is duidelijk dat het familie is. De vraag is vooral, wat zijn ze aan het doen. Deze twee kinderen zijn dreuzelse spellen aan het doen, die bij betere observatie ook zeer overeenkomen met tovenaars tijdverdrijf. De twee jongetjes hebben houten zwaarden gemaakt en zijn daarmee een gevecht aan het doen. Als de een de ander raakt wordt er geinformeerd of het wel gaat en daarna gaan ze door.

Deze twee worden gadegeslagen vanuit het huis waar het balkon aan toebehoord. Binnen staan twee meisjes een van hooguit vier jaar, en een van tussen de acht en negen jaar. Het kleine meisje heeft een pop vast, zoals vele tovenaarskinderen dat vroeger ook hadden.
Aily staarde naar het blaadje en daarna door de verrekijker. Het kleine blonde meisje stond daar met een pop, precies zoals zij ook negen jaar geleden door het huis had gelopen achter haar broers aan. Aily kon haar ogen niet geloven, dreuzels waren ongelofelijk gelijk met tovenaars. Zo veel verschillen waren er niet te vinden. Vroeger had ze altijd gedacht dat dreuzels maar halve woorden spraken en zo achterlijk waren dat je ze practisch voor een van hun eigen automobielen kon leggen. Toen ze leerde dat dat niet zo was had ze alleen niet gedacht dat ze zo gelijk waren met tovenaars.

Het andere meisje heeft madeliefjes in haar haren gevlochten en een paar in haar handen, zoals waarschijnlijk ieder meisje ooit wel eens heeft gehad. Haar vriendinnen hadden er altijd over verteld, Aily zelf had het nooit meegemaakt. Ze was te onbelangrijk voor haar moeder. Misschien zou ze een brief naar huis sturen over de les van vandaag. Goed, nu het optel nog even afmaken.

De conclusie die ik uit deze observatie trek is dat de spellen zonder magie die tovenaarskinderen speelden, de dreuzels ook kennen. Wat dus weer leid tot een nieuwe conclusie, namelijk dat tovenaars en dreuzels als ze jong zijn nog niet heel verschillend zijn. Dit was een schok om door een zwadderaar op papier te zien zijn geschreven, maar misschien wilde Aily die schok ook wel. Ze besloot door haar naam onderaan te zetten. Dreuzelkunde was en bleef leerzaam.


MADD
+3
Edited by Alaric Creed, Feb 24 2011, 10:56 PM.
Offline Profile Goto Top
 
1 user reading this topic (1 Guest and 0 Anonymous)
ZetaBoards - Free Forum Hosting
ZetaBoards gives you all the tools to create a successful discussion community.
Learn More · Sign-up for Free
« Previous Topic · 2013-2014 · Next Topic »
Locked Topic
  • Pages:
  • 1
  • 2

Zweinstein Aftermath Partners
Onze partnerbanner
Zweinstein Aftermath Partners
+ + + + The Vampire Way + + + + + + Ministerie van Magie + + Angel Academy + +